Statesman Leterme
Tijdens de aanloop naar de verkiezingen werd er weinig echt campagne gevoerd. Nimmer ging het over een programma. Enkel Vande Lanotte durfde het aan om concrete zaken te vertellen. In ieder debat kwam hij sterker voor de dag ondanks hij zich steeds moest verweren tegen de uitspraak dat hij een huwelijk met de PS zou hebben. En die PS wordt verantwoordelijk gesteld voor alles wat ook maar fout gegaan is.
We moeten er eerlijk in zijn, Di Rupo heeft zijn partij niet kunnen uitmesten. De stad Charleroi blijft in het nieuws komen met stadbestuurders die zich laven in corruptie, omkoping en machtsmisbruik zonder er aan te denken om een stap opzij te zetten.
Laurette Onkelinckx heeft, op zijn zachts gezegd, geen schitterend parcours afgelegd als Minister van Justitie. Ook zij dacht er niet aan om haar conclusies te trekken en verantwoordelijkheid op te nemen.
Rudy De Motte heeft als minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid (zijn grootmoeder heeft hem een toch heel vreemd Nederlands accent aangeleerd) blonk ook niet echt uit in duidelijkheid. Om maar een heel recent voorbeeld te geven, vanaf 1 juni mochten er enkel nog sigaretten verkocht worden met “afschrikwekkende foto’s” op de pakjes. Ook al had de dagbladhandelaar nog een immense stock. Of nog leuker. Het rookverbod dat vanaf 1/1/07 is ingegaan werd ook vanaf 1/1/07 gecontroleerd maar niemand, ik herhaal niemand, wist hoe men dat rookverbod moest interpreteren. Nu nog steeds niet trouwens.
De PS blijft zich nog steeds opstellen als tegenstanders van het proletariaat terwijl ze zich compleet wentelen in de bourgeoisie. Dat je daar voor afgestraft wordt is redelijk evident maar niet voor de hand liggend.
Kijk maar eens wat onze minister van Financiën heeft uitgespookt met de belastingsdienst. Niets namelijk. Toch is de MR in Wallonië de grote overwinnaar, doodgewoon omdat de heer Reynders de PS fantastisch heeft gedemoniseerd.
Is dat dan de reden waarom de SP in Vlaanderen ook klappen krijgt? Misschien. Zeker is dat het vertrek van Robert Stevaert moeilijk op te vangen was. Het kartel met Spirit levert enkel bredere affiches op, Geert Lambert moet er tenslotte volledig opkunnen, en straks zal er wel weer eentje staan bleiten op de tv, als hij tenminste zijn eigen urine niet aan het opeten is.
Patrick Janssen had ook iets meer in de campagne aan bod kunnen komen zij het maar om duidelijk te maken dat de SP wel degelijk voor iets anders staat dan PS. Hij heeft er ten slotte voor gezorgd dat hij alleenheerser is geworden in Antwerpen. Een autoriteit als Christine Van Broeckhoven bombarderen tot lijsttrekker kan je ook niet echt een gouden zet noemen. Deze dame komt redelijk pedant over in gesprekken en dat zal zeker aanslaan in grote aula’s vol met studenten of andere wetenschappers maar niet bij het kiespubliek.
De slagzin “Ja” nemen als verkiezingsslogan is mijn inziens ook niet echt aanstekelijk.
We zitten dus opgescheept met Statesman Leterme.
Een man die zijn overwinning zogezegd al 4 jaar geleden voorspeld heeft. Hij stelde hoge doelen (minstens 25 % en 400.000 voorkeurstemmen of ik doe niet mee) en probeerde al op Europees vlak geen foute uitspraken te doen (hij durfde te twijfelen aan de Armeense genocide in Turkije). In het debat spaarde hij niemand en niets. Ging openlijk Vlaams Belang standpunten in nemen (doorgedreven staatshervorming, meer onafhankelijkheid voor Vlaanderen), bleef ondanks alles zijn gewone zelf (hij bleef over zijn geiten mekkeren). Als je op die manier bijna 800.000 mensen kunt overtuigen dan ben je bijna een staatsman. Of hij dat ook echt zal worden zal moeten blijken in oktober als de regering is gevormd. Maar ik wil al nu waarschuwen dat Leterme al een beetje te lang op een piëdestal staat en misschien niet meer weet hoe het beneden is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten